Als 50-plusser krijgen je ogen steeds meer plus behoefte. Een leesbrilletje is een stuk gemakkelijker dan alles op steeds ontoereikender armlengte te moeten lezen.
Je beeldscherm staat op een vaste afstand en daar schijn je een computerbril voor te hebben.

Dus hebben mijn vrouw en ik gezellig vrijdag-middag-winkelend de lokale brillenboer bezocht. De uitstraling met heel veel monturen stemde ons blij. Hier gaan we slagen.
Drie verkopers stonden op rij en op mijn goedemiddag klonk een goedemiddag terug. Stap één was gezet.
Op mijn vraag wat is nou precies een computerbril zei de oudste verkoper “een bril met vierkante glazen” en alle drie brulden het uit. Ook de jongste, die dacht waarschijnlijk aan zijn carrière.
Stilte.
Stap 2, intern zuchtte ik om deze ongekende flauwiteit en vroeg begripvol, wat maakt zo’n bril anders dan een gewone bril.
“Tja, iets grotere kijkafstand dan een leesbril”.
Stilte.
Stap 3, en wat kost zo’n bril nou? We hebben ze vanaf € 29.50.
Stilte. Oorverdovend.
Zoveel commercieel onbenul en onwil een klant te willen helpen werd mij teveel en wij verlieten deze volkomen passieve adviseurs/verkopers, die zichzelf waarschijnlijk geweldig vinden.
Hoe gemakkelijk had het anders kunnen gaan”
Op mijn vraag wat is nou precies een computerbril een korte uitleg en vervolgens voorgesteld, meneer zullen wij samen kijken welke bril voor het meest geschikt is.
Vervolgens een paar vragen stellen, zoals wat is uw kijkafstand, hoeveel uur per dag werkt u met de computer enz.
Daarna wat metingen doen, wat monturen laten zien en vragen welk montuur ik het mooiste vind.
Geheid had ik gekocht.
Nu niet, vandaar geldsavers.

De onduidelijkheid in offertes wordt vooral veroorzaakt door taalfouten en het gebruik van kromme zinnen. Voor 55 procent van de zakelijke beslissers spelen dergelijke fouten een grote tot zeer grote rol in de beoordeling van offertevoorstellen.
