Archive for the ‘Klantgerichtheid’ Category

Hans van den Muijsenberg, hovenier in hart en hoofd

zaterdag, juli 10th, 2010

Zo af en toe kom je professionals tegen die hun werk ‘gewoon goed doen’. En met gewoon goed bedoel ik natuurlijk gewoon goed. Zo iemand is Hans. Een genot om zo’n vakman aan het werk te zien.

Een van onze bomen, een wilg met Babylonische trekjes, moest worden teruggebracht tot aardse proporties.

Hans kwam, analyseerde, snoeide, ruimde op en liet ons zonnig achter.

Wat het meest opviel is zijn zonnige karakter en dat hij, zonder omhaal van woorden, wel met de juiste woorden, deed wat nodig was.

Hans, dank, je bent een kanjer.

Trefzekere telefoonverkoper (2)

vrijdag, juli 2nd, 2010

Morgen komt die binnen, was de blijde opening van Jarno Tippens van The Phone House uit Leiden. Hij wist mij weer in mijn hart te raken.

Als eerste in Nederland zou ik mijn Android mobieltje gaan bezitten.

De volgende dag alles rond gemaakt en zaterdag haalde ik mijn juweeltje op in Leiden.

Het meest interessante was nog wel, dat andere verkopers nog van niks wisten en hij wel.

Dit soort top commerciële acties maken mijn commerciële hart zooo blij.

Jarno dank je.

Een echte eerlijke vakman voor de daken

zondag, juni 6th, 2010

21 jaar dakdekker, vermeldde de marktplaats advertentie. Het dak van onze carport verloor regelmatig de strijd met hevige regenbuien.

Hem gebeld en nog een aantal anderen. Opvallend hoe die gesprekken lopen. Soms krijg je een beantwoorder en blijft het daarbij, soms ontstaat een mooi verkoopgesprek.

Wat ligt er nu op  meneer, hoe ziet het eruit en meer. En de prijzen hebben een ruime tolerantie. Ongeveer 2,5 (!).

Mijn man, Leo, vertelde hoe hij het zou gaan doen. En dat klonk goed en gedegen. Een hogere daktrim is stabieler en je moet de randen terug laten komen. Ja ja. (nu het er ligt begrijp ik dit).

Hoe laat kom je? Zeven uur was zijn stellige antwoord. Oeps. Mag het half acht worden? Prima.

Stipt half acht was hij er. Met leergierige assistent Germaine en gezellig pratend zoontje Leroy.

En wat een vaklui met het hart op de juiste plaats. Binnen 4 uur dak vernieuwd en een ander gerepareerd.

Leo van Rijs is mijn held voor daken. Als ik weer iets heb bel ik hem. Zou u ook moeten doen.

SERVICE: het bestaat, YES!

vrijdag, juni 4th, 2010

Een dode telefoon is zeker voor een commerciële organisatie niet iets om echt blij van te worden. En juist dit overkwam ons eergisteren. Een zeer betrouwbare centrale en toch geen brandende lampjes of bekende ringtonen.

Gauw gezocht wie de specialist is (de leverancier van 12 jaar geleden is niet meer). Wonder oh wonder ook in Delft. Mobiel gebeld en de technicus was nog niet binnen maar zou mij snel terugbellen.

En dat deed hij. Tom (de naam, hoe is het mogelijk) belde mij, verzette een paar afspraken en stond 15 minuten later op de stoep.

Het lukte hem de zaak weer aan de praat te krijgen. Hulde.

Ik had nog een vraag en vandaag belde zijn collega Marcel mij met de antwoorden.

Service: het bestaat nog. Kanjers die zorgen voor trouwe klanten. YES!

Minder trefzekere telefoonverkoper (zucht)

zaterdag, mei 15th, 2010

U weet inmiddels dat ik bewezen heb dat koopbeslissingen voor 100% emotioneel zijn. De hebzucht heeft sinds mijn bezoek aan die telefoonwinkel in Leiden (zie Trefzekere telefoonverkoper) genadeloos toegeslagen.

Dus bellen met mijn provider, wie weet willen zij in de depressie wel iets doen voor een 20 jaar klant.

Ook zij werken inmiddels met zo´n fijn klantvriendelijke snel Voice response system, dus na ongeveer 6 keer na een menu te hebben geluisterd en vervolgens toets 1, 2 of 3  te hebben ingedrukt kreeg ik ene Bram aan de lijn.

Bram kon mijn held worden. Helaas, het pakte iets anders uit.

Op mijn vraag wanneer ik een nieuw toestel kon krijgen, was zijn stellige antwoord dat dat nog lang niet kon!

“Wanneer dan wel?” probeerde ik. “Uhh, 1-8-6.” Commercieel vervolgde hij: “Dan moet u tegen die tijd maar eens terugbellen.”.

Ik gaf niet op. “En wat voor toestel is een goede opvolger van mijn huidige smartphone?”.

“Ja meneer, daar mag u dan naar vragen.”.

“Je kan nu toch wel vast een en ander adviseren.” Per slot van rekening belde ik met de zakelijke lijn van de provider uit het zuiden des lands.

“Nee meneer, dan zijn er weer andere aanbiedingen en we gaan niet alles twee keer met u bespreken.” zei Bram met een voor hem ongekende stelligheid. Er zijn ook voor hem grenzen in klantvriendelijkheid.

Tja, zo had ik het nog niet bekeken.

“Dus”, zei ik tegen Bram “Ik moet over een maand terugbellen om mijn contract met jullie te mogen verlengen.

Een schaapachtig lachje onthulde dat mijn sarcasme hem niet geheel ontging.

Dus het plan van Leiden blijft.

Horeca: ha het kan!

zaterdag, april 24th, 2010

Wandelend over de ‘Fred’, voor geboorte stadsgenoten de bekende winkelstraat, trek in een kopje koffie. Wij vonden een voor ons tegenwoordig Delftenaren nieuwe gelegenheid, gesitueerd achter in de bekende boekhandel, die al eeuwen stijl uitstraalt.

En wat een verademing in het ‘mijn collega komt zo bij u’ horeca Nederland. Een jongeman keek mij in alle rust aan, herhaalde de cafeïne wens, een koffie en een cappuccino [Tip: herhalen van de wens blijkt de fooi te verdubbelen] en hield het oogcontact vast.

Een warme stem omlijstte dit mooie commerciële moment.

Zo zie je maar. Zo af en toe kom je ze nog tegen.

Hulde voor deze kanjer.

Muziek terreur

woensdag, april 21st, 2010

Na een bijeenkomst wilden wij gezellig een hapje eten bij een Indisch restaurant. In alle rust met een smakelijk culinair hoogstandje napraten.

Tenminste, dat hoopten wij. Want uit het plafond jeremieerde een zeer indringende ‘zangeres’. Even gevraagd aan de dienstdoende dame of de muziek of uit of zeer zacht kon. Terwijl zij mijn Duveltje letterlijk in mijn glas kwakte, waarbij zoals we allen weten het tot rust gekomen gist heftig wakker schrikt op weg naar mijn hoofdpijn, vroeg ik haar voor de tweede maal over de muziek.

Een niveau hoger kwam met de mededeling dat de muziek ivm andere gasten (één ouder echtpaar) echt niet zachter kon. Dhuss.

Wij besloten elders onze magen te vullen. Terwijl wij wegliepen, ging de eigenaar de trap op en liet een dikke 150 euro zijn pand verlaten. Zonder een woord of excuus.

Gelooft u de klagende horeca nog?

Webwinkels willen alles weten

woensdag, april 21st, 2010

Om te bestellen via de webshop moet u klant van ons zijn. Bent u nog geen klant vraag dan hieronder een klantnummer aan.

Kent u dit soort webwinkels, die eerst alles van je willen weten voordat je zelfs hun webwinkel mag bezoeken? Wat doet u in zo’n geval?

Slaafs alles verplicht invullen of zegt u, ik bepaal wel of ik een klantnummer (lekker woord, nummer) aanvraag en dan uw winkel mag bezoeken.

We gaan de commerciële wereld toch niet helemaaaal op z’n kop zetten?!

Eerst rondkijken en dan bepaal ik wel of ik een nummer wil worden en dan wil bestellen.