Morgen komt die binnen, was de blijde opening van Jarno Tippens van The Phone House uit Leiden. Hij wist mij weer in mijn hart te raken.
Als eerste in Nederland zou ik mijn Android mobieltje gaan bezitten.
De volgende dag alles rond gemaakt en zaterdag haalde ik mijn juweeltje op in Leiden.
Het meest interessante was nog wel, dat andere verkopers nog van niks wisten en hij wel.
Dit soort top commerciële acties maken mijn commerciële hart zooo blij.
Jarno dank je.
U weet inmiddels dat ik bewezen heb dat koopbeslissingen voor 100% emotioneel zijn. De hebzucht heeft sinds mijn bezoek aan die telefoonwinkel in Leiden (zie Trefzekere telefoonverkoper) genadeloos toegeslagen.
Dus bellen met mijn provider, wie weet willen zij in de depressie wel iets doen voor een 20 jaar klant.
Ook zij werken inmiddels met zo´n fijn klantvriendelijke snel Voice response system, dus na ongeveer 6 keer na een menu te hebben geluisterd en vervolgens toets 1, 2 of 3 te hebben ingedrukt kreeg ik ene Bram aan de lijn.
Bram kon mijn held worden. Helaas, het pakte iets anders uit.
Op mijn vraag wanneer ik een nieuw toestel kon krijgen, was zijn stellige antwoord dat dat nog lang niet kon!
“Wanneer dan wel?” probeerde ik. “Uhh, 1-8-6.” Commercieel vervolgde hij: “Dan moet u tegen die tijd maar eens terugbellen.”.
Ik gaf niet op. “En wat voor toestel is een goede opvolger van mijn huidige smartphone?”.
“Ja meneer, daar mag u dan naar vragen.”.
“Je kan nu toch wel vast een en ander adviseren.” Per slot van rekening belde ik met de zakelijke lijn van de provider uit het zuiden des lands.
“Nee meneer, dan zijn er weer andere aanbiedingen en we gaan niet alles twee keer met u bespreken.” zei Bram met een voor hem ongekende stelligheid. Er zijn ook voor hem grenzen in klantvriendelijkheid.
Tja, zo had ik het nog niet bekeken.
“Dus”, zei ik tegen Bram “Ik moet over een maand terugbellen om mijn contract met jullie te mogen verlengen.
Een schaapachtig lachje onthulde dat mijn sarcasme hem niet geheel ontging.
Dus het plan van Leiden blijft.
“Zeg, wanneer komt de nieuwe iPhone uit?” vroeg ik een jeugdige telefoonverkoper in Leiden.
We weten allemaal dat Apple die wel heeft aangekondigd, maar wanneer die dan echt komt (aan het verkooplijntje houden heet dat geloof ik)???
Hij redde zich eruit met de prachtvraag: “Meneer, waarom de iPhone?”. 1-0.
“Ja, uhh” begon ik “gebruiksvriendelijk, super interface, heel veel apps [red: speciale applicaties], vandaar.”.
Vervolgens liet hij mij een werkelijk snoepje van een ander merk zien, draaiend onder de open source Android en wist hij mij stap voor stap inhoudelijk en sympathiek te laten inzien dat zijn alternatief echt veel beter is. 2-0.
Bovendien gaf hij een voortreffelijk advies over de beste bundel. 3-0.
Wat een kanjer deze knaap. Een genot om mee te maken in deze tijd van “zegt u maar” en “Nee, de nieuwe iPhone hebben we nog niet. Dhuss.”.
Helaas kan ik pas 18 juni over, dus nog even geduld. Dit weet ik wel zeker, Jarno gaat hem mij leveren!
“Goedemorgen”, begon ik ons gesprek. De eigenaar van het tuincentrum, die met een nauwelijks verhulde tegenzin zijn koopwaar aan het uitstallen was, keerde zich half naar mij. “Jaaa!”.
“Wat kosten die leilindes meneer”?, was mijn tweede deel goedbedoelde tekst.
“Welleke?” kwam licht geïrriteerd terug.
“Die daar…”.
“Ja, der staan der zoveel”. Hij deed echt zijn best om niet meteen door te lopen.
“Welke zijn er dan?” vroeg ik. “Dak en horizontaal”.
“De horinzontale”.
“85 euro!”.
Stevige prijs vond ik voor een leilinde van die grootte, dus ik probeerde voorzichtig “Voor één leilinde”?
Waarop ik een gevat “Wat dach jij dan, voor allemaal? terugkreeg en zuchtend draaide hij zich dankbaar, dat het gesprek wat hem betreft voorbij was, ongekend bevrijdend kwiek om en ging door met zijn werk.
Groene handen en enige vorm van klantvriendelijkheid liggen kennelijk bij hem niet op een kussen. Jammer.
Vandaag met m’n vrouw op pad geweest voor een nieuwe droger. Je zou dus zeggen dat we zeer interessant zouden zijn voor verkopers. Man en vrouw samen, dus in verkooptermen de DMU compleet en duidelijk op zoek.
U raadt het al: het was bedroevend. Of je wordt niet begroet, of je hoort het aloude “Kan ik misschien helpen of kijkt u liever even rond?”. Een verkoper vertelde spontaan wat over het openen van de deur.
In een zaak werden we echter snel aangesproken. Prettige vent, stelde een paar vragen en wist waar hij het over had. Hij stelde zelfs een verkapte afsluitvraag aan mijn vrouw: “Welke spreekt u het meest aan?” Chapeau.
Het prijsgesprek ging hem wat minder af: binnen drie minuten ging er bijna 10% af. Ach ja, hij zal gedacht hebben, het is vrijdagmiddag en deze wil ik schrijven! Geef hem eens ongelijk.
Wat het meest opvalt is dat er absoluut niet (dus bij geen enkele zaak) afgesloten wordt en een eventuele aankoop geheel van de klant moet uitgaan. En die kijkt graag altijd “Nog even verder …”.
Heren dames commercieel directeur van de bekende ‘witgoeders’: WORD WAKKER EN DOE ER WAT AAN JULLIE LATEN HANDEL LIGGEN!
Als u me belt wil ik nog wel meer vertellen (015-2576515).