“Zeg meneer” vroeg ik aan een aan zijn stem te horen wat oudere telefonische info medewerker van een milieudienst, “kunt u wat doen aan die vliegtuigjes die nu beginnen te cirkelen in onze zon?”.
“Nee” was zijn kordate reactie. “Het is net als met u en uw rijbewijs, als je gehaald hebt mag je vrij rijden.”.
“Oh” zei ik teleurgesteld.
“Tja” vervolgde hij en toe begon de Adaptieve communicatie, “ik begrijp u heel goed, je zit lekker in je tuintje, te genieten van de zon, na een dag van hard werken en dan gonst er zo’n irritant geval boven je hoofd. Heel vervelend. Maar ja, het mag.”.
Zo ging hij nog even door. En het lukte hem geheel op een authentieke manier om als een regel uitvoerende organisatie volledig begrip bij mij als burger te krijgen.
Na een minuut of 20 namen wij als ‘vrienden’ afscheid.
Wat een kanjer die man.